Welcome to Dongmakgol (2005) ยัยตัวจุ้น วุ่นสมรภูมิป่วน

Welcome to Dongmakgol (2005)
7.7

ชื่อไทย:ยัยตัวจุ้น วุ่นสมรภูมิป่วน
ชื่ออังกฤษ: Welcome to Dongmakgol (2005)
ประเภทหนัง:  Comedy, Drama, War

นักรบจากทั้งสองฝั่งของเกาหลีเป็นหนึ่งในผู้อยู่อาศัยที่ไม่ได้คิดถึงสงคราม ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2493 สงครามเกาหลีเกิดขึ้นที่จุดสูงสุดของภูเขามากฮอลซึ่งเป็นเมืองเล็ก ๆ บนเนินลาดแทเบทางตะวันตกของประเทศ จนกระทั่งวันหนึ่งเครื่องบินทหารอเมริกัน P-47D กระแทกเข้าใกล้เมืองที่นั่งคนขับคือ Steve Taschler นักบินที่เกี่ยวข้องโยอิ (คังฮยอง) เห็นเหตุการณ์นั้นและรีบไปแจ้งให้ประชาชนทั่วไปในเมืองทราบ ในระหว่างรอเปลี่ยนเครื่องเธอได้พบกับ “Welcome to Dongmakgol” (จองแจยง) กับนักรบชาวเกาหลีเหนือหลายคนและกลับมาที่เมืองเช่นกัน ในระหว่างนี้ Poyo Hyun Chul (Shin Hae Yeon) และ Moon (Seo Jae Kyung) เจ้าหน้าที่ชาวเกาหลีใต้สองคนเสียชีวิตจากการเป็นทหาร ไม่ว่าพวกเขาจะค้นพบทางกลับไปที่บ้านกลางเมืองที่ซึ่งทหารเกาหลีเหนือเกาหลีใต้และพันธมิตรชี้อาวุธของพวกเขาไปด้วยกันชาวบ้านต่างก็สับสนเพราะพวกเขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับลัทธิคอมมิวนิสต์และประชาธิปไตย ไม่ว่าในกรณีใดก็ตามตระหนักว่ามีสงครามท่ามกลางเหตุการณ์ตึงเครียดระเบิดถูกโยนทิ้งเพื่อทำลายร้านค้ายังชีพของเมืองโดยไม่ได้ตั้งใจ ทำให้กองข้าวโพดระเบิดเป็นฝนตกลงมาหลังจากที่ความกดดันเริ่มคลายขึ้นทหารเลือกที่จะเพลิดเพลินไปกับการบรรเทาโทษชั่วคราว หายไปเพื่อช่วยเหลือเมืองด้วยการสร้างร้านขายอาหารอีกแห่งหนึ่งเวลาผ่านไปเพราะความรู้สึกผิดของชาวเมืองเจ้าหน้าที่เริ่มเข้าใจถึงความแตกต่าง เปิดให้คนอื่นและเริ่มรู้สึกถึงความเป็นพี่น้องที่อ่อนเยาว์ เกาหลีเหนือเริ่มมองดูดาราทุกคนที่ “ยัยตัวจุ้น วุ่นสมรภูมิป่วน” กลายเป็นสหายที่รักของเด็ก ๆ Mayo Hyun Chul และ E. Suhwa ผู้บุกเบิกกองกำลังติดอาวุธของเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้เข้าใจและไว้วางใจซึ่งกันและกัน แต่ความสามัคคีไม่สามารถดำเนินต่อไปได้อีกต่อไปเมื่อสงครามเริ่มคลานเข้ามาที่ดงมะฮกพันธมิตรคิดว่านักรบของเขาถูกยิงตายด้วย เกาหลีเหนือ. เลือกที่จะระเบิดเมืองเมื่อระเบิดเคลื่อนไปยังกองกำลังพิเศษของพันธมิตรที่บ่อนทำลายเมืองของทหารเกาหลีเหนือ เมื่อถึงเวลาที่การวางระเบิดใกล้จะถูกปล่อยออกมากองทัพสหรัฐที่ดงมะฮกรวมตัวกันอยู่ในอ้อมแขนเพื่อย้ายไปยังภูเขาที่ผกผันเมืองเพื่อล่อลวงพรรคที่ถูกโจมตี

แจ้งหนังเสีย